CivStory

تیموریان: تیمور، هرات و رنسانس تیموری

تیموریان (۱۳۷۰–۱۵۰۷)؛ از کشورگشایی‌های خونین تیمور تا شکوفایی هنر، شعر و نجوم در هرات و سمرقند.

باز کردن نقشه تعاملی

دودمان تیموری را چه کسی بنیان نهاد؟

دودمان تیموری را تیمور (در منابع اروپایی «تامرلان») بنیان نهاد؛ فرماندهی ترک‌زبان از قبیله مغولیِ برلاس در ماوراءالنهر. او از نسل چنگیز نبود، پس به نام خان‌های دست‌نشانده حکم می‌راند و پس از ازدواج با شاهزاده‌ای چنگیزی، خود را «گورکان» یعنی داماد خاندان شاهی خواند. تیمور در ۱۳۷۰ در بلخ به فرمانروایی رسید و سمرقند را پایتخت کرد.

تیمور از دهه ۱۳۸۰ به ایران، قفقاز، عراق، شام، هند و آناتولی لشکر کشید. وقایع‌نگاران هم‌روزگار از کشتارها و کله‌منارها در شهرهایی چون اصفهان، بغداد و دهلی خبر داده‌اند؛ ارقام دقیق را نمی‌توان سنجید، اما ویرانی واقعی بود. او در ۱۴۰۲ سلطان بایزید یکم عثمانی را در آنکارا شکست داد و در ۱۴۰۵، هنگام آماده شدن برای حمله به چینِ مینگ، در اترار درگذشت.

رنسانس تیموری در هرات و سمرقند

جانشینان تیمور کشورگشایی را به حمایت از فرهنگ بدل کردند. پسرش شاهرخ از هرات فرمان می‌راند و همسر شاهرخ، گوهرشاد، در ۱۴۱۸ مسجدی را که به نام اوست در مشهد بنا کرد. پسرشان الغ‌بیگ در دهه ۱۴۲۰ رصدخانه‌ای بزرگ در سمرقند ساخت که فهرست ستارگانش تا سده‌ها مرجع ماند. کارگاه شاهزاده بایسنغر در ۱۴۳۰ شاهنامه‌ای نامدار پدید آورد. در روزگار سلطان حسین بایقرا، هرات اواخر سده پانزدهم میزبان جامی، امیرعلی‌شیر نوایی، شاعر ترکیِ جغتایی، و کمال‌الدین بهزاد نگارگر بود. مورخان این شکوفایی را اغلب «رنسانس تیموری» می‌نامند.

افول و میراث

یکپارچگی قلمرو تیموری به‌ندرت از عمر یک فرمانروا فراتر رفت. غرب ایران به دست اتحادیه‌های ترکمانِ قراقویونلو و آق‌قویونلو افتاد و در ۱۵۰۷ ازبکان به سرکردگی محمدخان شیبانی هرات را گرفتند. با این همه، الگوهای هنری و دیوانی این دودمان به صفویان، عثمانیان و بیش از همه به گورکانیان هند رسید؛ دودمانی که بابر، شاهزاده‌ای تیموری، در ۱۵۲۶ بنیان گذاشت.

گاه‌شمار رویدادها

پرسش‌های رایج

تیمور ایرانی بود یا مغول؟

هیچ‌یک از این دو برچسب به‌تنهایی درست نیست. تیمور از قبیله‌ای مغولیِ ترک‌شده برخاسته بود، به ترکی و احتمالاً فارسی سخن می‌گفت، مشروعیت خود را از نمادهای چنگیزی و اسلامی می‌گرفت و به دبیران ایرانی تکیه داشت. فرهنگ درباری دودمانش نیز به‌شدت ایرانی‌مآب شد.

رنسانس تیموری چه بود؟

این اصطلاحی امروزی برای شکوفایی شعر فارسی، نگارگری، خوشنویسی، معماری و نجوم در سده پانزدهم میلادی به حمایت نوادگان تیمور است که کانون آن هرات و سمرقند بود.

رویدادهای کلیدی روی نقشه

روایت‌های راهنما

منابع: